Guus Seibert (1946)
Al van jongs af aan ben ik geinteresseerd in kunst. Als kind wilde ik geen piloot maar architect worden. Omdat ik op de middelbare school goed was in de B-vakken, ben ik scheikunde gaan studeren. Na mijn studie aan de Universiteit van Amsterdam ben ik als parttime leraar scheikunde gaan werken in Venray. Het lukte mij om een ideaal te verwezenlijken: het kopen en verbouwen van een boerderij. In die tijd was ik voor een belangrijk deel van de week huisman en bouwvakker. Na het opvoeden van onze kinderen en het verbouwen van de boerderij (samen met mijn vrouw Anneke), kwam er tijd vrij voor kunst. Zodoende kwam ik er pas op latere leeftijd toe mijn gevoelens vorm te geven. Begin jaren negentig ben ik gaan schilderen. Hierbij waren de oerknal, het heelal, primaire kleuren en chemische reacties mijn inspiratiebron. De laatste tien jaar houd ik me vooral bezig met ruimtelijk werk. Ik maak objecten van ijzer, vaak met geometrische vorm. Steeds is het doel streven naar eenvoud, zowel in vorm als techniek. Het niet kunnen verwezenlijken van ronde vormen in ijzer bracht mij er toe te gaan beeldhouwen. Beeldhouwen combineert de vrijheid van het schilderen, waarbij je je gevoel kan volgen en het planmatige van het werken met ijzer, waarbij je via studiemodellen alle bewerkingen van te voren moet overdenken. Het begin van het leven, natuurlijke vormen en de vrouw zijn onderwerpen die in abstracte vorm veel in mijn werk terug komen. De steensoort marmer geeft mooi uitdrukking aan natuurlijke vormen en vrouwelijke schoonheid. Als autodidact word ik geinspireerd door onder andere Arp, Moore, Lipchitz, Brancusi, Le Corbusier, Picasso en Matisse. De marmeren sculpturen zijn vooral voor binnenshuis, terwijl de kleinere ijzeren objecten buiten in mijn tuin en boomgaard staan. De grotere objecten staan in de wei te midden van mijn koeien.
Na mijn pensionering in 2005 ben ik meer gaan reizen. Dit was niet te combineren met wonen op een boerderij. Deze is verkocht, waardoor mijn atelier en beeldentuin verdween. Inmiddels heb ik een ander atelier, waar ik met veel plezier bijna dagelijks werk.
I